Dört yüzyılı aşkın bir süre boyunca Osmanlı İmparatorluğu nüfus hareketlerini idari düzenin bir bileşeni olarak yönetti . Savaş, vergi tahsilatı, sınır güvenliği, çevresel baskılar ve merkezi planlama gibi nedenlerle nüfuslar  Anadolu, Balkanlar, Karadeniz bozkırları ve Kafkasya boyunca sürekli yer değiştirdi. Nüfus hareketliliği, istisnai bir gelişme değildi ve imparatorluk yönetiminin  düzenli bir aracı olarak işlev gördü. Sürekli nüfus dolaşımı  yoluyla imparatorluk, katma

Uygarlığın Çelişki Dolu Yolları  başlıklı yazımı üniversiteden mezun olduktan hemen sonra, 22 yaşındayken yazmıştım. Okuduğum kitaplar ve makaleler içimde bir hayal uyandırmıştı: 1492’nin topraklarını fethetmek. Hayal, 2012’de gerçekleşti. Barselona’ya uçtum, oradan da Sevilla’ya. Sevilla’da bir araba kiraladım. Sevilla, Córdoba, Granada, Cádiz ve daha fazlasını keşfetmek üzere yola çıktım. Her adımda Elhamra Fermanı ’nın ardındaki tarihî ve anlamı hissetmeye çalıştım. Aşağıd

Piyasa Dengesi Miti 19. yüzyılın sonlarındaki marjinal devrimden bu yana, arz ve talebin kesişimi, piyasaların bireysel tercihleri kolektif sonuçlara nasıl dönüştürdüğünü gösteren kanonik bir temsil haline geldi. Bu kesişim noktası, iktisadi düşüncenin hem görsel hem kavramsal simgesi oldu. Denge, uyumun, rasyonalitenin ve verimliliğin bir sembolü olarak sunuldu ve algılandı. Ancak, bu geometrinin arkasında kırılgan bir soyutlama bulunuyor. Piyasaların dengeye yöneldiği varsa