Elimde kitaplarım ve notlarımla antik kentleri gezmek hayatımın en keyifli anlarını sundu bana. Anadolu, tarihin farklı kültürel katmanlarını görebilmek için muazzam bir zenginlik sunuyor. Aynı coğrafyada Hititleri, Karyalıları, Likyalıları, Frigleri, İyonları, Persleri, Romalıları, Bizans'ı, Selçukluları ve Osmanlıları düşünmek, tarihin doğrusal değil, birikimli ilerlediğini gözler önüne seriyor. Anadolu'nun birbirinden tamamen farklı kültürlere ev sahipliği yapmış olması ta

Birkaç ay önce, yapay zekânın önemli etik sorunlar doğurduğunu savunmuştum. Teknolojik ilerlemenin kendiliğinden insanlığın ilerlemesini sağlayacağı varsayımı, modern tarihte sıkça file getirilen bir düşüncedir. Bu anlayışın izlerine Aydınlanma düşüncesinin bazı kollarında da rastlanmıştır. Daha sonra, neoklasik iktisadın belirli yaklaşımlarında ortaya çıkmıştır. Bugün de yapay zekâ etrafındaki tartışmaların önemli bir bölümünü şekillendirmeyi sürdürmektedir. Ancak, yapay zek

Giriş Lagina, antik Karia'nın en önemli dini merkezlerinden biridir. Antik dünyada, özellikle Hekate kültünün başlıca kutsal alanı olarak tanınan Lagina, Anadolu'nun yerel inançlarının Helenistik ve Roma dünyasıyla nasıl bütünleştiğini gösteren önemli bir tarihsel kutsal alandır. Hekate kültünün kökenleri kesin olarak bilinmemektedir. Bununla birlikte, birçok araştırmacı kültün köklerinin Arkaik Dönem (M.Ö. 800-480)'den daha eskiye uzandığını ve Anadolu, özellikle de Karia il

Giriş Stratonikeia, yaklaşık 2.500 yılı aşan yerleşim geçmişi sayesinde Karia, Helen, Roma, Bizans, Beylikler, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerini aynı coğrafi mekân üzerinde bir araya getiren örneklerden biridir. Stratonikeia'nın önemi, farklı uygarlıkların burada yaşamış olmasından çok, bu uygarlıkların bıraktığı izlerin aynı mekânda birbirleriyle konuşur halde günümüze ulaşabilmesidir. Diğer bir ifadeyle Stratonikeia, “kesintisiz” bir yaşanmışlığın ifadesidir. Burada yaşayan

Bodrum Kalesi’ne gittim. Hakkında yazı yazdığım bir taşın ne kadar süreyle sergileneceğini öğrenmek istedim. Kalede, “Antik Çağda Enflasyon ve Alım Gücü” başlıklı serginin 21 Aralık 2026’da sona ereceğini belirten bir afiş vardı. Bu nedenle, sorduğum soru basitti ama önemliydi: Bu taş da serginin bir parçası mıydı ve sergiyle birlikte kaldırılacak mıydı? Yanıt arayışı, meselenin kendisinden daha çarpıcı bir tablo ortaya koydu. Bilet gişesindeki görevli beni güvenlik görevlis

Bir zamanlar Türkiye’nin geleceğine inanıyordum. Bu inanç, ne sloganların romantizminden, ne de kahramanlık kültlerinin hayallerinden geliyordu. Çocukluk ve gençlik yıllarının umudu idi kaynağım. 1980’lerde, bir çocuk ve genç olarak, 1980 askeri darbesi sonrasında toparlanmaya çalışan bir ülkenin atmosferini yaşadım. O dönemde yaşananları tam olarak anlayamasam da, o günlerin havası yaşamımda derin izler bıraktı. 1990’larla birlikte yaşadığım olgunlaşma Türkiye’nin siyasi ve